Malowanie pokoju
po farbie olejnej

01

Oględziny, zanim padła kwota

Zaczęło się od dojazdu na miejsce. Patryk pojechał obejrzeć ściany, żeby wiedzieć, czy w ogóle da się malować po wierzchu, czy trzeba schodzić ze starą powłoką do tynku. To pytanie decyduje o całej wycenie, bo zdrapywanie i ponowne szpachlowanie to inna robota i inne pieniądze niż samo malowanie.

Na takich oględzinach sprawdzamy zawsze to samo: czy powłoka trzyma się podłoża (próba taśmą i nacięciem), czy nie pęcherzy się i nie odchodzi płatami, czy nie pyli i nie kredzi pod palcem, czy nie ma rys, pęknięć i ubytków do naprawy, czy nie widać śladów zawilgocenia i wykwitów, ile warstw farby już na tej ścianie jest i czym malowano ostatnim razem. Do tego stan narożników, styków ze stolarką i sufitu.

Stan wyszedł dobry. Nic nie odpadało, nic nie wymagało zdrapywania. Był tylko jeden haczyk: wszystkie ściany dookoła pomalowano wcześniej farbą olejną. To utrudniło sprawę, ale nie ma rzeczy niemożliwych.

02

Szlifowanie i zmatowienie starej powłoki

To był kluczowy etap całej roboty. Farba olejna po wyschnięciu tworzy powłokę twardą, gładką i nienasiąkliwą, praktycznie zamkniętą. Zwykła farba lateksowa czy akrylowa nie ma się na czym zakotwiczyć: nie wsiąka w podłoże, tylko zastyga na wierzchu jak cienka folia.

Efekt takiego malowania „na skróty” widać zwykle po kilku tygodniach, nie od razu. Nowa warstwa schodzi płatem, przy zdejmowaniu taśmy malarskiej, przy pierwszym przetarciu ściany wilgotną szmatką, przy otarciu meblem albo przy wbijaniu kołka. Poprawka oznacza wtedy zerwanie wszystkiego i zaczynanie od zera.

Dlatego całą powierzchnię zeszlifowaliśmy i zmatowiliśmy. Chodzi o dwie rzeczy naraz: zerwanie połysku, czyli nadanie gładkiej powłoce mikroszorstkości, w którą nowa farba może się mechanicznie wczepić, oraz zebranie zacieków, natrysków i nierówności zostawionych przez poprzednie malowanie. Po szlifowaniu ściany zostały odpylone i zagruntowane gruntem do podłoży trudnych, niechłonnych.

Szlifierka pracowała z podłączonym odciągiem pyłu. W zamieszkanym domu to nie jest wygoda, tylko warunek: pył ze szlifowanej olejnej osiada na wszystkim w promieniu kilku pomieszczeń.

03

Zabezpieczenie parkietu i okien

Etap, którego nie widać na zdjęciu „po”, a który był tu bardzo, bardzo ważny. W tym pokoju leży piękny stary parkiet, w dobrym stanie i nie do odtworzenia. Kropla farby, która wejdzie w szczelinę między klepkami, zostaje tam na stałe, a zeszlifowanie i polakierowanie całej podłogi kosztuje wielokrotnie więcej niż malowanie ścian.

Podłoga została zakryta na całej powierzchni, z zakładami i doklejeniem przy listwach, żeby zabezpieczenie nie podchodziło przy chodzeniu i nie odsłaniało parkietu w trakcie pracy. Osobno okna, parapety, ramy, klamki i grzejniki, bo przy szlifowaniu i malowaniu drobny pył i mgła z wałka niosą się po całym pomieszczeniu.

Taśmę dobiera się pod podłoże. Na lakierowany parkiet i na stolarkę idzie taśma o słabszym kleju, bo mocna potrafi przy zrywaniu zabrać ze sobą warstwę lakieru. Zdejmuje się ją, zanim farba całkiem zwiąże, inaczej odrywa się razem z krawędzią świeżej powłoki.

04

Dwa różne białe

Klientka wiedziała dokładnie, czego chce, sufit w bieli śnieżnej, ściany również białe, ale w innym odcieniu, Angel Wings. To nie jest to samo białe i właśnie o tę różnicę chodziło.

Sufit w czystej, zimnej bieli odbija najwięcej światła i optycznie się podnosi. Ściany w bieli lekko ciepłej, złamanej, nie świecą w słońcu jak kartka papieru i dużo lepiej wyglądają przy drewnie, a drewna jest w tym pokoju sporo, parkiet, stolarka, futryny.

Przy dwóch odcieniach bieli krawędź na styku ściany i sufitu musi być prosta. Kolor wybacza drobne falowanie linii, dwie zbliżone biele nie: różnicę widać dopiero na styku i każde odejście od prostej rzuca się w oczy.

05

Malowanie i wyjście bez śladu

Najpierw sufit, potem ściany, każde po dwie warstwy, z zachowaniem czasu schnięcia między nimi. Gotową ścianę ogląda się pod światłem padającym z boku, bo tylko wtedy widać ewentualne niedomalowania i różnice w kryciu.

Po zakończonym malowaniu dokładnie posprzątaliśmy. Zdjęliśmy zabezpieczenia, odkurzyliśmy pomieszczenie i przemyliśmy podłogę, tak żeby nie zostało po nas śladu. Klient nie powinien po odbiorze zaczynać od własnego sprzątania resztek po ekipie, a pył po szlifowaniu potrafi zostać w kątach jeszcze długo.

Efekt: pomarańcz zniknął, parkiet został nietknięty, a ściana z olejnej pod spodem nie daje o sobie znać. Zlecenie, w którym najwięcej pracy poszło w to, czego na końcowym zdjęciu w ogóle nie widać.